De huid vormt een barrière tussen de mens en zijn omgeving. Ze beschermt het lichaam tegen schadelijke invloeden en wordt daarbij zelf voortdurend aan deze invloeden blootgesteld. Vooral in een professionele omgeving moet de huid vaak zware belasting doorstaan. Als ze daarbij onvoldoende wordt beschermd, leidt dat vaak tot huidaandoeningen.

Met een oppervlakte van ongeveer twee vierkante meter is de huid het grootste orgaan van de mens. Ze is niet alleen de buitenste laag van het lichaam, maar vervult ook een groot aantal belangrijke taken. Als barrière beschermt ze tegen mechanische, chemische en thermische invloeden, verzacht ze de schadelijke effecten van zonlicht en weert ze micro-organismen af. Ze reguleert de warmtehuishouding van het lichaam en dient als opslagplaats voor vetten, koolhydraten, water en zouten. Essentiële stofwisselingsprocessen vinden plaats in de huid. Niet in de laatste plaats bepaalt ze het uiterlijk van de mens, waardoor ze van cruciaal belang is voor het sociale leven en het zelfbeeld.

De buitenste laag van de huid is een hoornlaag die dient als barrière tegen chemische en fysische invloeden. Water, vetoplossende stoffen zoals oppervlakte-actieve stoffen en organische oplosmiddelen maken de bouwstenen van de hoornlaag los en verzwakken de barrièrefunctie ervan. Door de beschadiging geeft de huid meer water af, droogt uit en wordt broos en gebarsten. Schadelijke stoffen en potentiële allergenen dringen gemakkelijker door en veroorzaken verdere schade. Een gezonde hoornlaag regenereert zich voortdurend; de dode epitheelcellen waaruit deze bestaat, worden voortdurend opnieuw aangemaakt. Herhaalde irritaties tasten echter ook de herstelmechanismen van de huid aan. Na verloop van tijd stapelt de schade zich op en kan een chronische aandoening ontstaan.

Beroepsmatige huidaandoeningen behoren tot de meest voorkomende gezondheidsrisico's op de werkplek. Meer dan 25 procent van alle beroepsziekten heeft betrekking op de huid – in de leeftijdsgroep van 15- tot 25-jarigen is dat zelfs 90 procent. Veel beroepsdermatosen verlopen chronisch, vooral als ze niet tijdig worden herkend en behandeld. Geschat wordt dat beroepsgerelateerde huidaandoeningen, vooral door productiviteitsverlies, in Europese bedrijven jaarlijks meer dan vijf miljard euro kosten, in de Bondsrepubliek alleen al ongeveer 1,5 miljard euro. Het meest getroffen zijn kleine en middelgrote ondernemingen, waar de arbeidsveiligheid en de bedrijfsgeneeskundige zorg vaak niet optimaal zijn geregeld.

Verzuim, omscholing, invaliditeit en behandelingskosten – beroepsgerelateerde huidaandoeningen brengen hoge kosten met zich mee voor de economie en de gezondheidszorg. In de eerste plaats vormen ze echter een zware persoonlijke belasting voor de getroffenen, die vaak hun beroep niet meer kunnen uitoefenen. Niet zelden is sociale achteruitgang het gevolg. Naast de beroepsproblematiek hebben patiënten ook te maken met aanzienlijke beperkingen in het dagelijks leven. Ernstige huidaandoeningen hebben evenveel invloed op de kwaliteit van leven als de gevolgen van een hartaanval of beroerte. Het ontsierende effect van veel dermatosen is bovendien een grote psychische belasting, die kan leiden tot sociale terugtrekking en depressie.
 

De relevante TRGS 401 – Huidrisico's – definieert professionele huidbeschermingsmiddelen als producten die worden gebruikt in het kader van een holistisch concept voor de preventie van beroepsgerelateerde huidaandoeningen en die een bewezen werking en huidverdraagzaamheid hebben. Naast huidbeschermingsmiddelen omvat een holistisch concept ook middelen voor huidreiniging en huidverzorging.